درحکایت آتلیه بردن گل پسری
دیروز غروب آراد خان ما ساعت 5 وقت آتلیه داشت و چون بعد از ظهر هوا دوباره یه کمی بادی بود از ترس طوفان تصمیم بر آن شد تا نبریمش و وقت آتلیه رو تغییر بدیم به یه روز دیگه اما از اونجایی که همسر مهربان دیروز رو به سختی مرخصی گرفته بودند و از باد آنچنانی هم خبری نبود ساعت چهار بود که از خونه را فتادیم و قبل از ساعت پنج برخلاف ترافیک سنگین همت به مقصد رسیدیم. خدا رو شکر قبل از ما هم کسی نبود و به محض ورود مشغول شدیم به آماده کردن گل پسری برای عکس گرفتن. اما چه بگویم از آقا آراد با اینکه پسرم خیلی آقا بود و اصلا ما و خانوم عکاس مهربون رو اذیت نکرد ولی هر تلاشی که کردیم تا آراد خان لبخندی بر لبانش جاری شود نشد...











